Whiskyblog

Speyside april 2026

Geplaatst: 8-4-2026

De dag voorafgaand aan vertrek word ik gebeld door een Schots nummer, wat zou dat nou kunnen zijn? Hopelijk geen problemen….

Het is de autoverhuurder, hij wil graag weten of ik nog steeds op de geplande tijd de auto op kom halen en informatie verstrekken mbt de borg. Bijzonder dat ik daar nu voor het eerst over gebeld word, maar gelukkig is het niets ernstigs!

In de groepsapp van deze reis ontvang ik niet veel later een groepsfoto van de 8 heren die meegaan, voor hun hotel op Schiphol. Hun trip begint dus al mooi op tijd.

 

De vlucht is weer vroeg, dus de wekker gaat om 3.30 uur. Tegen 4 uur stap ik in de auto en begint de reis.

Vanwege Eerste Paasdag is het extreem rustig op de weg. Ik heb zelfs maar twee vrachtwagens op mijn weghelft gezien tijdens de gehele rit richting Schiphol. En hele stukken van de A1 reed ik ‘alleen’. Verder was het wel erg winderig onderweg, dus dat zou een slecht voorteken kunnen zijn voor de vlucht.

Iets voor zes parkeer ik mijn auto op P3 en om 6.15 uur zit ik bij het Meeting Point.

De groep is er op de afgesproken tijd van half zeven. Er zijn twee medereizigers die gebruik maken van assistentie, dus eerst langs de incheckbalie. Volgens de dame die daar achter zit, is het vliegtuig vol en we moeten dus allemaal onze handbagage inchecken. Daarna door naar de balie van de Assistance om een stempel te halen, waarmee we voorrang krijgen bij zowel de security als de paspoortcontrole.

We lopen direct door naar de gate, waar we een klein kwartiertje later al kunnen boarden. De bus waarmee we naar het vliegtuig worden gebracht is redelijk gevuld, maar dit is dan ook de enige bus. Dus het vliegtuig zit bij lange na niet vol, dus had de bagage ook wel meegekund.

Bij het opstijgen hebben we iets laat van de wind, maar de rest van de vlucht is het rustig. Na het broodje komt de bemanning langs met een paaseitje, vrolijk pasen! 

Zodra de wordt landing ingezet, krijgen we te maken met turbulentie. Want ook in Schotland waait het. Gelukkig zet de piloot het vliegtuig veilig op de grond.

Al vlot zijn we het vliegtuig uit en na een check door de Schotse douane, pakken we onze koffers van de band.

Door naar het ophalen van de huurauto. Daar zorgt een kleine technische storing voor een klein oponthoud, maar dat gaat de pret niet drukken.

De eerste tussenstop is bij Glen Garioch, waar de moutvloer helaas leeg is. Maar gelukkig hebben ze hun vergunning aan kunnen passen en worden tegen kwart over tien de eerste drams geproefd.

De tweede tussenstop maken we bij GlenDronach. Hier bestelt iedereen een mooie flight. Het aanbod om een groepsfoto te maken in het Stillhouse slaan we natuurlijk niet af. De verbouwing van de distilleerderij zit nu in de afrondende fase, waarbij de twee nieuwe stills door een klein raampje al te zien zijn (helaas was het niet mogelijk om die binnen te bekijken).

Om de magen weer wat te vullen, rijden we door een sneeuwbui naar Dufftown. Bij The Coffee Pot krijgen we een stevige lunch voorgeschoteld.

De enige geplande stop van vandaag is een tour en tasting bij The Glenlivet. De tour is weer gelikt en ook de tasting valt in de smaak.

De laatste stop van vandaag is bij The Whisky Capital Inn, dit is ons hotel voor de komende drie nachten. En vandaag ook ons restaurant. Het diner is fantastisch en er wordt ook rijkelijk geproefd van het ruime whiskymenu.

Na nog een klein afzakkertje in de bar, zoek ik moe maar zeer voldaan mijn kamer op.

 

Dag twee begint, natuurlijk, met een Scottish Breakfast.

Vandaag staan voor mij twee distilleerderijen op het programma waar ik wel eerder ben geweest, maar nog geen tour heb gedaan. De eerste is Cardhu.

Helaas was de beamer kapot, dus de film van 10 minuten werd een hoorspel. Maar alsnog gaf het een goed beeld van de geschiedenis van de distilleerderij. De aansluitende tour was ook zeer geslaagd. Vele mooie verhalen visueel ondersteunde attributen maakten het verhaal inzichtelijk. Bij de aansluitende tasting werden maar liefst 6 drams geproefd, dus de sfeer zat er direct al goed in.

We vervolgen onze weg naar Glenfarclas, waar twee complementary drams worden geproefd en we het geluk hebben dat we mee kunnen luisteren met het verhaal van Julia, die zojuist met een andere groep een tour heeft gedaan.

Bij de COOP in Aberlour maken we een stop om de inwendige mens te versterken.

De tweede tour en tasting is bij Ballindalloch. Bij het boeken van de tour, in december, waren er maar acht plekken per groep beschikbaar, maar gelukkig mag ik meelopen. Het is een vrij nieuwe distilleerderij, gestart in 2014, in een oude veeschuur die beschermd is. Zodoende is de hele opzet van de distilleerderij aangepast aan de opzet van het gebouw. Een zeer mooie kleine distilleerderij, waarbij alles nog handmatig wordt gedaan. 

De laatste whiskystop is bij Glenfiddich, waar Steve inmiddels weer is teruggekeerd. De medereizigers krijgen een zeer fijne dram te proeven en ik krijgen een speciale sample mee voor thuis.

Om ook het culturele aspect te kunnen verantwoorden, wordt er een stop gemaakt bij Balvenie Castle en aansluitend bij de Craigallechie Bridge.

Het diner is vanavond bij The Highlander Inn, waar gelukkig de Balmoral Chicken weer op het menu staat. Als toetje natuurlijk een Sticky Toffee Pudding. En dan naar het hotel voor de afsluiting van de dag.

 

Natuurlijk wordt ook dag 3 gestart met een goed ontbijt. 

Na een klein uurtje rijden komen we aan bij Dunphail distillery. Hier komt Emma ons direct tegemoet lopen. We krijgen vooraf allemaal een kop koffie en daarna worden we op enthousiaste wijze rondgeleid, door de relatief kleine distilleerderij. Helaas is er door het paasweekend geen productie, dus een lege moutvloer. Wel ligt er al gerst klaar in de steeptank om later deze week het proces weer op te starten. De distilleerderij is nog zo jong, dat ze nog geen eigen whisky hebben (de eerste wordt eind dit jaar verwacht). Maar gelukkig hebben ze een eigen lijn van Independent bottelingen, waarvan we er drie te proeven krijgen. En ook de New make mag worden geproefd, welke zeker in de smaak valt.

De lunch is bij Logie Steading, een klein dorpje op zich met meerdere shopjes.

De middag wordt besteed met een stop bij Glen Moray, waar een flight wordt besteld. Daarna proberen we nog even te kijken bij Speyburn, maar helaas zijn die al gesloten. Een kleine tussenstop bij Forsyths, waarbij een medewerker ons e.e.a. toelicht. 

We rijden door naar The Mashtun, waar we eerst nog even een kijkje nemen bij de Penny Bridge alvorens te genieten van een overheerlijke maaltijd.

In de bar van het hotel sluiten we de avond af met een drankje.

 

Na het ontbijt worden de koffers in de auto gepakt en maken we ons op voor de laatste dag van deze reis.

Na een korte stop bij Cairn o’ Mount, komen we aan bij Fettercairn. Hier hebben we de enige tour en tasting van de dag. Gelukkig mag ik weer meelopen om de bijzondere watergekoelde stills te zien. Ondanks dat er niet gedistilleerd wordt, staat de waterkoeling wel aan. De tasting valt ook weer in de smaak.

Bij Glencadam wordt de laatste stop gemaakt, waarbij de Distillery Exclusive wordt geproefd. Helaas zit de bistro dicht, dus wijken we uit naar de COOP voor de lunch.

En na een ritje van zo’n 50 minuten, tanken we de auto af en leveren deze schadevrij in.

De koffers worden ingecheckt en er wordt nog taxfree geshopt. Na een kop koffie met een brownie is het tijd om te boarden. En rond 17.25 uur begint het vliegtuig te taxiën naar de landingsbaan en niet veel stijgen we op van Aberdeen Airport.

De vlucht verloopt zeer soepeltjes en tegen half acht landen we veilig op Schiphol. We worden met de pendelbus naar de gate gebracht en al gauw zijn we door de douane. De koffers worden weer opgehaald en we lopen richting station. De medereizigers kunnen hun trein nog halen, dus er worden snel handen geschud en dan lopen zij naar het perron en ik naar de bus richting P3. 

En rond kwart voor elf zet ik de auto weer onder de carport en wordt de koffer uitgepakt. Een mooie collectie aan samples komt tevoorschijn, waar ik zeker nog een keer van ga genieten. Het gekregen biertje bij Fettercairn wordt wel geopend en smaakt fantastisch. En zo komt ook deze reis tot een eind.